Επενδύουμε για να αποκτήσουμε. Διστάζουμε να επενδύσουμε για να προστατεύσουμε.

Οι άνθρωποι ξοδεύουν μια ολόκληρη ζωή για να αποκτήσουν περιουσία. Επενδύουν σε ακίνητα, σε ακριβά τιμαλφή, σε αντικείμενα υψηλής αξίας που συμβολίζουν κόπο, επιτυχία και ασφάλεια.

Κι όμως, κατά έναν παράδοξο τρόπο, συχνά δεν τα ασφαλίζουν σωστά — ή δεν τα ασφαλίζουν καθόλου. Η προστασία δεν υπάρχει καν ως προτεραιότητα στη σκέψη τους. Δεν είναι μέσα στο αρχικό πλάνο.

Σαν να θεωρούν ότι η απόκτηση από μόνη της αρκεί.

Πρόσφατα βρέθηκα σε ένα υπέροχο σπίτι, σε μια ακριβή περιοχή. Ένα ακίνητο προσεγμένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, με έπιπλα υψηλής αισθητικής, αντικείμενα αξίας, επώνυμα ρούχα και τεχνολογία τελευταίας γενιάς. Η συζήτηση είχε ενθουσιασμό· μιλούσαμε για το κόστος απόκτησης, για τις ανακαινίσεις, για τις επιλογές ποιότητας και για τις «έξυπνες επενδύσεις» που ανέβασαν την αξία του ακινήτου.

Όταν όμως η κουβέντα έφτασε στην ασφάλιση και αναφέρθηκε το ποσό που απαιτείται για σωστή και πλήρη κάλυψη, το κλίμα άλλαξε.

Σιωπή, αμηχανία, αμφισβήτηση.

Και τότε επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά μια βαθύτερη αλήθεια: μας αρέσει να επενδύουμε στο να αποκτήσουμε, αλλά δυσκολευόμαστε να επενδύσουμε στο να προστατεύσουμε.

Το παράδοξο της ανθρώπινης σκέψης

Οι περισσότεροι αφιερώνουν χρόνο και χρήμα για να αποκτήσουν το καλύτερο ακίνητο, το πιο σύγχρονο αυτοκίνητο, τα πιο ποιοτικά ρούχα και τεχνολογικά προϊόντα υψηλής αξίας. Όταν όμως έρχεται η στιγμή να συζητήσουμε πώς πρέπει να είναι σωστά ασφαλισμένοι και ποια είναι η πραγματική αξία που πρέπει να καλύπτεται ώστε να προστατεύονται ουσιαστικά τα περιουσιακά τους στοιχεία, τότε αρχίζουν οι εκπτώσεις.

«Μπορούμε να μειώσουμε λίγο τις καλύψεις;», «Ας βάλουμε μικρότερο κεφάλαιο», «Έλα μωρέ τώρα… δεν θα τύχει σε εμάς».

Η ψευδαίσθηση της ασφάλειας

Η φωτιά δεν ρωτάει.

Η διάρρηξη δεν κάνει διακρίσεις

Η φυσική καταστροφή δεν εξετάζει το προφίλ μας.

Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι όλα αυτά συμβαίνουν στον γείτονα.

Επένδυση χωρίς προστασία: Είναι πραγματικά επένδυση;

Αυτό το «έλα μωρέ» δεν είναι απλώς μια φράση· είναι στάση ζωής.

Κρύβει υπερβολική αυτοπεποίθηση, άρνηση να αντιμετωπίσουμε το ενδεχόμενο απώλειας, βραχυπρόθεσμη σκέψη και σύγχυση μεταξύ κόστους και αξίας.

Η ασφάλιση δεν είναι έξοδο· είναι στρατηγική διαχείρισης ρίσκου, είναι πράξη ευθύνης, είναι η θωράκιση όσων αποκτήθηκαν με κόπο.

Πως λειτουργούμε εμείς

Όταν το γραφείο μας έρχεται σε επαφή με έναν πελάτη για να συζητήσουμε την ασφάλιση της κατοικίας του, δεν κάνουμε μια απλή προσφορά.

• Αναλύουμε όλες τις παραμέτρους. Αποτιμούμε σωστά την πραγματική αξία της περιουσίας.
• Εξετάζουμε κινδύνους που συχνά δεν έχουν καν σκεφτεί.

Προτείνουμε λύσεις ολοκληρωμένες, όχι πρόχειρες.

Δεν κάνουμε «εκπτώσεις» στην ποιότητα της κάλυψης μόνο και μόνο για να ακουστεί πιο χαμηλό το ασφάλιστρο.

Δεν φοβόμαστε να παρουσιάσουμε το καλύτερο που μπορεί να έχει κάποιος, γιατί γνωρίζουμε ότι η ευθύνη μας δεν σταματά στην υπογραφή ενός συμβολαίου.

Το κάνουμε γιατί ξέρουμε ότι όταν έρθει εκείνη η δύσκολη στιγμή — και μακάρι να μην έρθει ποτέ — ο πελάτης πρέπει να είναι σωστά ασφαλισμένος.

Πρέπει να αποζημιωθεί δίκαια.

Πρέπει να νιώσει ότι είχε δίπλα του επαγγελματίες που σκέφτηκαν πριν από εκείνον για εκείνον.

Η ικανοποίηση στη δύσκολη στιγμή δεν είναι τυχαία· είναι αποτέλεσμα σωστής μελέτης και υπεύθυνης πρότασης από την αρχή.

Γιατί την ημέρα που θα συμβεί κάτι, δεν θα συζητάμε για το ασφάλιστρο.

Θα συζητάμε για το κενό.

Και το κενό κοστίζει πάντα περισσότερο.

Ίσως τελικά το σωστό ερώτημα να μην είναι «Πόσο κοστίζει η ασφάλιση;», αλλά «Πόσο θα κοστίσει αν δεν είμαι σωστά ασφαλισμένος;». Η απόκτηση είναι επιτυχία.

Η προστασία και η ασφάλεια είναι σοφία.

Και όσοι σκέφτονται στρατηγικά επενδύουν και στα δύο.